Jakub Lewicki

litera: 
L
tytuł / stopień naukowy: 
prof. dr hab.

Kierownik  Zakładu Konserwacji Zabytków i Ochrony Krajobrazu

 

KONTAKT

jakublewicki@poczta.onet.pl

509 436 048

Kontakt w sprawach zaległych zaliczeń i poprawek tylko po wcześniejszym uzgodnieniu lub przez starostę !

 

Historyk i konserwator architektury i urbanistyki, specjalizacja historia architektury nowożytnej i nowoczesnej, konserwacja zabytków.

Twórca unikalnego kierunku Ochrona Dóbr Kultury i Środowiska i autor pierwotnego programu studiów. Jest to jedna z niewielu prób połączenia kształcenia z dwóch dziedzin nauki - ochrony zabytków i ochrony przyrody.

Studia magisterskie na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu w zakresie konserwatorstwa i muzealnictwa łączone ze studiami w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego i na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej wg indywidualnego programu studiów, specjalizacja konserwatorstwo (1988-1993). Praca magisterska wyróżniona Nagrodą im. Prof. Jerzego Remera (1993). Studia 3 stopnia w zakresie architektury i urbanistyki (1993-1998) na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Stopieńdoktora uzyskał na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej (1 VI 1999). Praca doktorska wyróżniona Nagrodą im. Ks. prof. dr Szczęsnego Dettloffa za najlepszą niepublikowaną pracę z historii sztuki w 1999 roku i Nagrodą Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji za najlepszą pracę doktorską z architektury. Stopień doktora habilitowanego uzyskał na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej (10 I 2007). Rozprawa habilitacyjna nagrodzona Nagrodą Prezesa Rady Ministrów w 2009 roku za najlepszą pracę habilitacyjną z nominacji Komitetu Nauk o Sztuce Polskiej Akademii Nauk. Tytuł profesora uzyskał postanowieniem Prezydenta RP Andrzeja Dudy z dnia 12 IX 2016wg procedury nowego trybu przeprowadzonej na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej.

Autor 3 książek i ponad 140 artykułów naukowych w wydawnictwach i periodykach międzynarodowych i ogólnopolskich oraz ponad 120 niepublikowanych opinii i opracowań konserwatorskich oraz z historii architektury opartych na wynikach badań terenowych, kierował 6 zespołowymi projektami badawczymi o zasięgu krajowym i międzynarodowym, wygłosił blisko 100 referatów na międzynarodowych i ogólnopolskich sesjach naukowych.

Liczne prestiżowe nagrody i stypendia: m. in. Nagroda Prezesa Rady Ministrów w 2009 z nominacji Komitetu Nauk o Sztuce Polskiej Akademii Nauk, co stanowi najbardziej znaczące wyróżnienie. Sześciokrotnie laureat nagród ministerialnych (Nagroda Specjalna Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2013, Nagroda Ministra Infrastruktury za publikację w 2009, Nagroda Ministra Budownictwa i Infrastruktury za publikację w 2005, Nagroda Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji za najlepszą pracę doktorską z architektury w 1999, Stypendium Ministra Kultury dla wyróżniającego się twórcy na rok 2005, Nagroda Specjalna Ministra Kultury w 2013). Dwukrotnie był nagrodzony przez Generalnego Konserwatora Zabytków (Nagroda za publikację w 2005, Nagroda Generalnego Konserwatora Zabytków i Dyrektora PP PKZ za publikację w 2007). Jako młody doktor otrzymał prestiżową Nagrodę im. ks. prof. dr Szczęsnego Dettloffa za najlepszą niepublikowaną pracę z historii sztuki w 1999 i Stypendium Fundacji na rzecz Nauki Polskiej w 1998 roku.

 

Pełnione funkcje poza UKSW:

- Przewodniczący Rady Konserwatorskiej Województwa Mazowieckiego, wcześniej od 2007 członek i Wiceprzewodniczący Rady.

- Przewodniczący Rady Konserwatorskiej Województwa Podlaskiego.

- rzeczoznawca Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w zakresie opieki nad zabytkami w dziedzinie: architektura i budownictwo, specjalizacja architektura nowożytna; ocena wartości i konserwacji architektury historyzmu i modernizmu (lata 2008–2012) oraz ocena badań i konserwacji architektury; ocena wartości zabytkowej architektury pod kątem wpisu do rejestru lub ewidencji zabytków (obecnie). Był autorem szeregu opinii dotyczących wartości i sposobów konserwacji wielu zabytków.

- przez dwie kadencje z wyboru Przewodniczący Komisji Stypendiów i Dotacji Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a po likwidacji komisji pełni rolę eksperta w tym Departamencie.

- ekspert Państwowej Komisji Akredytacyjnej.

- Wiceprezes Sekcji Polskiej DOCOMOMO (International Working Party for Documentation and Conservation of Buildings, Sites and Neighbourhoods of the Modern Movement) (najważniejsza światowa organizacja ekspertcka w dziedzinie architektury modernistycznej, członkostwo z wyboru).

- członek ICOMOS (International Council on Monuments and Sites) (najważniejsza światowa organizacja ekspertcka w dziedzinie ochrony zabytków, członkostwo z wyboru).

- Przewodniczącym Komisji Ochrony i Konserwacji Architektury Modernistycznej ICOMOS.

- Wiceprezes Oddziału Warszawskiego Towarzystwa Opieki nad Zabytkami (2002-2009).

- członek Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków.

- członek Stowarzyszenia Historyków Sztuki.

Wykładał m. in: konserwację zabytków i historię architektury na kierunku historia sztuki w Instytucie Historii Sztuki na Uniwersytecie Warszawskim i w Katedrze Historii Sztuki na Uniwersytecie Łódzkim i Uniwersytecie Gdańskim.

 

ZAINTERESOWANIA NAUKOWE

1. Ochrona i konserwacja zabytków

2. Historia architektury modernizmu; architektura nowożytna i XIX i XX wieku.

 

Specjalizacja zawodowa:

Specjalizuje się w kilku zagadnieniach: architekturze modernizmu i późnego historyzmu oraz w konserwacji architektury ze szczególnym uwzględnieniem oceny wartości zabytkowej, zajmował się też zabytkami z okresu baroku i średniowiecza oraz analizował urbanistykę końca XIX i 1 połowy XX wieku. Badał najwybitniejsze pałace z epoki nowożytnej (pałac biskupi w Kielcach, pałac Adama Kazanowskiego w Warszawie, stropy zamku wawelskiego i warszawskiego, wystrój zamku w Janowcu) oraz szereg obiektów budownictwa świeckiego (domy mieszkalne i kamienice typu północnego i południowego od XIV do XVIII wieku - Chęciny, Pińczów, Iłża, Kielce, Toruń, Warszawa). Oceniał tez wartość zabytkową budowli na terenach całej Polski (m. in. w Warszawie, Białymstoku, Bydgoszczy, Gdańsku, Lublinie, Olsztynie, Opolu, Słubicach, Strzelnie, Suwałkach, Wrocławiu,), a niektóre z tych opracowań były niezwykle skomplikowane (ocena wartości zabytkowej historycznej zabudowy dawnej Stoczni Gdańskiej).

W ostatnich latach bardzo intensywnie zajmował się architekturą okresu historyzmu i modernizmu (Lwów, Warszawa, inne ośrodki II Rzeczpospolitej). Badania nad kryteriami wartościowania i konserwacji modernistycznej architektury 1 i 2 poł. XX wieku miały pionierski charakter w Polsce. Na wynikach tych badań oparto projekty konserwatorskie, a badania były publicznie referowane lub też zostały opublikowane. Uczestniczył także w badaniach architektonicznych wielu wybitnych zabytków (Stare Miasto w Warszawie, klasztor cystersów w Wąchocku, kaplica Św. Trójcy na zamku w Lublinie) i budowli obronnych z okresu gotyku i nowożytności (zamki w Iłży i Rytrze, zespół Wielkiej Katowni w Gdańsku i Twierdzy Wisłoujście w Gdańsku).

Intensywnie zajmuje się także tematyką Mazowsza i Warszawy. Badał zamki na tym terenie (Iłża i Szydłowiec), nadzorował prace przy Licem Małachowskiego w Płocku, od ośmiu lat był członkiem i Wiceprzewodniczącym Mazowieckiej Rady Konserwatorskiej przy Mazowieckim Konserwatorze Zabytków, był też Wiceprezesem Oddziału Warszawskiego Towarzystwa Opieki nad Zabytkami. Od dwóch lat kieruje zespołem badawczym zajmującym się malarstwem nowożytnym na Mazowszu i wykonującym inwentaryzację dzieł na tym terenie w ramach Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki.

Badał także zabytkowy detal drewniany (stropy, okna, drzwi, posadzki) i opracowywał jego metody badań i waloryzacji. Wykonał szereg prac studialno-badawczych (badania historyczno-architektoniczne, inwentaryzacje konserwatorskie) i opracowań przygotowawczych do projektów konserwatorskich, nadzorował przebieg prac konserwatorskich zabytków architektury (gł. Województwo Mazowieckie, Pomorskie i Świętokrzyskie). Na wynikach tych badań, referowanych lub też opublikowanych, oparto realizowane projekty konserwatorskie. Prace publikowane dotyczą konserwacji i historii architektury od okresu gotyku do 2 poł. XX wieku.

 

ZAJĘCIA PROWADZONE W ROKU AKADEMICKIM 2016/2017

1. Seminarium doktoranckie (Historia architektury XIX i XX wieku; Ochrona i konserwacja zabytków)

2. Seminarium magisterskie (Ochrona i konserwacja zabytków; historia architektury)

3. Wstęp do teorii konserwacji zabytków

4. Podstawy konserwacji architektury i urbanistyki

5. Współczesne problemy myśli konserwatorskiej

6. Rewitalizacja zabytków